VEFASIZMIŞ MEĞER GÖNÜL VERDİĞİM
Vefasızmış meğer gönül verdiğim
Derdiyle boş yere yandığım kaldı
Verdi, geçti gitti bir sulu dilim
Beni sevdiğini sandığım kaldı
İlk görüşte dedim güzelin hası
Tebessümü sildi gönülde pası
Edası işvesi aklımda hepsi
Sahte gülüşüne kandığım kaldı
Beni alıp gül bağına girdiydi
Gül gül olmuş yanak gülü verdiydi
Bülbülünüm dedim gülüverdiydi
Dalına azıcık konduğum kaldı
Şimdi nerelerde fettan gözlerle
Dupduru kalpleri sokar mı derde
Dilimden düşmedi her an her yerde
Her saniye onu andığım kaldı
Türkücü üşüdüm gönül dağında
Gül kalmadı soldu vefa bağında
Vefasızlık yıktı sevgi çağında
Ören ayazında donduğum kaldı
DERKENAR-MİZAH
Vicdanını bilmem fare mi yedi
Alacağın olsun e nankör kedi
Hani piknikteydik verdim ceketi
İkindiye doğru donduğum kaldı
Dilim varmaz ama amacı varmış
Çek yazdırıp bana, murada ermiş
Klas, karizmasın diye gaz vermiş
Ahmakça dolmuşa bindiğim kaldı
